Historia zakonu Karmelitów Bosych

Zobacz jak rozpoczyna się historia naszego zgromadzenia

Góra Karmel i karmelici: Historia zakonu karmelitańskiego rozpoczyna się w XIII wieku, w Palestynie, na wzgórzach Karmelu. Ten łańcuch górski najwyższymi wzniesieniami sięga około 550 m. Wcinając się w morze tworzy zatokę, na której przeciwległych krańcach usytuowane są dwa starożytne miasta: Hajfa i Akko. Odwołując się do postaci proroka Eliasza i Maryi, łacińscy pustelnicy, którzy przybyli na wzgórza Karmelu w czasie wypraw krzyżowych z Europy zachodniej, rozpoczęli formować wspólnotę, której Kościół nadał oficjalną nazwę: Zakon Braci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel.

Karmelitanki bose: Powstały w XVI wieku w wyniku reformy zakonu karmelitańskiego przeprowadzonej przez świętą Teresę od Jezusa i świętego Jana od Krzyża.

Święta Teresa od Jezusa: Teresa de Cepeda y Ahumada, urodziła się 28 marca 1515 roku w Awili w Hiszpanii. W wieku dwudziestu lat wstąpiła do klasztoru Wcielenia w Awili. Kiedy podjęła się reformy Zakonu, spotkały ją liczne trudności i sprzeciwy. Założyła w Awili pierwszy klasztor swej reformy i przyjęła w nim imię Teresy od Jezusa. Pozostawiła po sobie pisma, w których ukazała drogę do zjednoczenia z Bogiem i dała świadectwo głębokich przeżyć mistycznych. Zmarła w Alba de Tormes 15 października 1582 roku. Kanonizował ją papież Grzegorz XV w 1622 roku, zaś Paweł VI dnia 27 września 1970 roku ogłosił ją Doktorem Kościoła Powszechnego.

Święty Jan od Krzyża: Jan de Yepes urodził się w roku 1542 w Fontiveros w Hiszpanii. Mając dwadzieścia lat wstąpił do Karmelu. Stał się głównym pomocnikiem Teresy od Jezusa w dziele reformy Zakonu. Jako karmelita bosy przyjął imię Jana od Krzyża, ukochał bowiem krzyż Chrystusa i prosił Boga, aby nigdy nie brakowało mu cierpienia. Modlitwa ta została wysłuchana. Jego reformatorska działalność sprowadziła nań liczne cierpienia. Jan od Krzyża głosił konieczność całkowitego ogołocenia wewnętrznego, aby dojść do pełni zjednoczenia z Bogiem. Naukę swoją zawarł w dziełach mistyczno-ascetycznych pisanych prozą i wierszem. Zmarł 14 grudnia 1591 roku w Ubedzie. W 1726 roku papież Benedykt XIII ogłosił go świętym, a Pius XI w roku 1926 Doktorem Kościoła Powszechnego.