Matka Fundatorka
Matka Maria Ksawera od Jezusa
(Maria Cecylia z hrabiów Grocholskich, Księżna Czartoryska)
Urodziła się 29 XI 1833 r. w Pietniczanach jako córka hrabiego Henryka Grocholskiego i Ksawery z Brzozowskich Grocholskiej. Miała czworo młodszego rodzeństwa: Helenę, Stanisława, Tadeusza i Władysława (który zmarł niedługo po urodzeniu). W 1851 r. zawarła małżeństwo z księciem Witoldem Czartoryskim, który zmarł na gruźlicę 14 lat później. 26 grudnia 1873 r. wstąpiła do Karmelu w Poznaniu, gdzie 19 marca 1874 r. odbył się obrzęd jej obłóczyn. Kilka miesięcy później wyjechała wraz z grupą sióstr wypędzonych z Prus do Krakowa, do Karmelu na Wesołej, gdzie 14 kwietnia 1875 r. złożyła śluby wieczyste. Tego samego roku przeniosła się wraz ze swoimi siostrami z Poznania do nowego klasztoru w willi przy ul. Łobzowskiej. Należała do grupy łobzowskich fundatorek.
Od 1876 r. rozpoczęła się jej znajomość z Józefem Kalinowskim, późniejszym św. Rafałem, karmelitą bosym. Jako przeorysza podjęła starania o budowę klasztoru i kościoła przy ul. Łobzowskiej. Przyczyniła się do budowy klasztoru karmelitów bosych przy ul. Rakowickiej. Pełniła także urząd mistrzyni nowicjatu. Gorliwie spełniała swoje obowiązki. Cechowała ją stanowczość w dążeniu do świętości, w przezwyciężaniu siebie, była przy tym jednak „uśmiechem Boga w klasztorze”. Odnajdywała radość w podejmowaniu tego, czego chciał od niej Bóg. Miała wyjątkowy, duchowy wpływ na wspólnotę poprzez ujmującą dobroć, łagodność, wewnętrzną jasność i prostotę. Do dziś wspominana w Karmelu z ogromnym szacunkiem. Zmarła 9 v 1928 r. w opinii świętości u tych, którzy ją znali.